Metody moksowania 

Wata (moksa sypana, luźna)

Wata jest podstawową formą moksy, która nie została poddana dodatkowej obróbce. Przeznaczona jest do stosowania wraz z igłami służącymi do akupunktury, które wbija się na skórę, następnie na metalowy kapturek wsypuje się niewielką ilość moksy, kapturek umieszcza się na igle i podpala moksę. Metoda ta pozwala ciepłu wniknąć do organizmu nie tylko dzięki ziołom ogrzewającym okolicę punktów akupunkturowych, lecz również poprzez nagrzaną igłę. cf

Cygaro

Moksa w cygarze jest jednym z najpopularniejszych sposobów używanych w moksoterapii. Do tej metody potrzebne jest cygaro zawierające sprasowaną moksę owiniętą w specjalny papier, zazwyczaj ryżowy, które podpala się i trzyma nad wybranymi punktami akupunkturowymi. 

Moksa cięta

Moksa cięta jest podobna do cygara, jednak zazwyczaj jest od niego grubsza, oprócz tego kolejną różnicą jest to, że tnie się ją na krótkie, około trzycentymetrowe kawałki. Tak uzyskane walce używa się albo poprzez trzymanie ich za pomocą pęsety, albo metalowego szpikulca z drewnianym uchwytem, następnie, tak jak w przypadku cygara, umieszcza się je nad punktem akupunkturowym. 

Moksa naklejana

Moksa naklejana przypomina moksę ciętą, lecz najważniejsza różnica polega na tym, że umieszcza się ją na specjalnych podstawkach, które mają za zadanie chronić skórę przed oparzeniem. Podstawki mają wycięty na środku otwór, który pozwala ciepłu przeniknąć w głąb organizmu, oraz plaster pozwalające przykleić je do skóry. Użycie moksy naklejanej pozwala na stymulowanie kilku punktów akupunkturowych naraz.

Moksa sprasowana

Moksa sprasowana przybiera formę długich i cienkich walców używanych w specjalnych metalowych rollerach, w których umieszcza się podpaloną moksę. Dzięki temu do ciała trafia nie tylko ciepło, lecz również dym.